eat that frog
Uncategorized

I ate that frog and love the taste of it!

Niet letterlijk natuurlijk! Ik heb ooit wel kikkerbilletjes geprobeerd en het smaakt werkelijk naar kip. But it was too weird for me. “Eat that frog” is een tip die ik heb gevonden op een website over uitstelgedrag. Ik vond de naam wel geschikt en besloot deze tip als eerste uit te proberen. En wat denk je? I ate that frog and love the taste of it!

In mijn vorige blogpost https://www.eigenlijkchantel.com/life/procrastinatie-ik-herken-het-maar-hoe-los-ik-het-op/ schreef ik dat het tijd werd om iets aan dit uitstelgedrag te doen en vond een site waar duidelijke uitleg word gegeven maar ook wat je er aan kunt doen. Ik besloot dus meteen de volgende dag een van de tips uit te proberen en dat is er een die ik in mijn dagelijkse routine opneem.

Eat that frog of anders gezegd; begin de dag met een taak dat je het liefst uitstelt en een toevoeging is aan je doelen. Soms wil je echt aan de slag maar is het net alsof je lichaam tegenwerkt. Alsof het in die comfortzone wil blijven, in die staat van niets doen of presteren. Ik besloot de volgende ochtend te gaan hardlopen en een to do list te maken. Weer geestelijk en lichamelijk fit worden is een doel en mijzelf confronteren met wat er nog allemaal moet gebeuren, is een ander. Het is mij gelukt om beiden de volgende dag uit te voeren en meer dan dat!

Het hardlopen ging voor geen meter! Ik was nog niet de hoek om of ik had al pijn in mijn kuiten.

Toen ik wakker werd ging ik eerst in gebed. Ik had eigenlijk nog een beetje willen luieren in bed maar moest gelijk aan mijn uitdaging voor die dag denken; eat that frog! Mijn hardloop kleding lag al naar me te kijken. Snel een plasje plegen! Terwijl ik op de toilet zat voelde ik de weerstand al opkomen. Er kwamen allemaal ideeen in mij op die alles te maken hadden met zo min mogelijk doen of nadenken. Ik kan ook in de avond hardlopen. (uitstel) Dan is het een stuk koeler. (excuus) Nope! Ik zet mijn hoofd uit en kleed me om. Omdat ik wel een muziekje wil tijdens het lopen, laadt ik nog even snel mijn telefoon op. Kon ik mooi in de tussentijd mijn to do list maken. Done! Let’s burn some rubber!

Ik had mijn voeten nog niet gelicht of ik moest alweer op adem komen. Het hardlopen ging voor geen meter! Ik was nog niet de hoek om of ik had al pijn in mijn kuiten. Geeft niet! Rustig aan weer opbouwen. Je bent tenminste weer begonnen. Na 10 minuten begon de zon al te branden en stond het zweet in mijn bilnaad. Lopen is ook bewegen, denk ik. En tegelijkertijd denk ik aan mijn Runtastic app. Tik tok, tik tok. Eindstand 2 kilometer in 18 minuten. Zeker niet mijn langste of beste rondje, maar het is een begin.

Ben toch wel trots. Al is het alleen maar dat ik niet ben blijven liggen en een poging heb gewaagd. Thuis kijk ik op mijn to do list. Ik voel al een stuk minder weerzin. Eerst wat gegeten en daarna gelijk aan de afwas. Ja, ja, er staat ’s ochtends altijd wel wat omdat ik na het eten gewoon de puf niet meer heb. Na de vaat wierp ik een blik op de tuin. Ook die heeft betere dagen gekend. Ik pak de schoffel en sta een tijdje in het rond te kijken. Als ik het nou gewoon bij zou houden.

Eerst het onkruid maar aanpakken. Ik ben zeker 5 uur lang bezig geweest in mijn tuin. Heb zelfs plantjes van de keukenplank in de grond gestopt. Het is dat er ook nog gegeten moest worden anders had ik nog even doorgegaan. I ate that frog en het werkt! En ik kan meteen een taak van mijn to do list afstrepen. Check! Na het koken en eten ben ik gelijk maar af gaan wassen en voor ik naar bed ging heb ik ook nog 2 wassen gevouwen. Ik kan je zeggen dat ik voldaan naar bed ben gegaan.

Dat dit goed voelt hoef ik natuurlijk niet uit te leggen. Al heb ik het idee dat er meer speelt dan alleen het uitstellen van moetjes. Dat is een van de dingen waar mijn hoofd vol van raakt. Maar ik heb nog meer fratsen waar ik aan moet werken. De tijd zal het leren.

Groetjes Chantel

Please follow and like us:

2 reacties

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.